Araf

Halil Cengiz yazdı…

Vicdan denen ârafa sürgün edilmiş bir mahkumun hikâyesi… (Dilerseniz sondan başa doğru da okuyabilirsiniz. )

. . _ _ / . . _ _ / . . _ _ / . . _

Bugün ârafta uyandım, kusarak, ağlayarak
Annemin sözleri aklımda; kırılgan, berrak
Babamın kalbini hançerlediğim her bir anı
Ve o kız… Kimseye anlatmadığım saklı firak
Her şey aklımda bugün işte; şu şanssızlığa bak
Burda ölmek de yasakmış geri dönmek de yasak…

Ve o kız… Geçmişimin lâneti; sînemde yeis
Bugün ârafta uyandım, yapayalnız ve de pis…

Ezdiğim tâze çiçekler bile aklımda şu an
O kız… İncittiğim insan, hani meçhûlde kalan
Ömrümün en büyük arsızlığı, boynumda vebâl
O kız… İnsâfıma baştan beri aldanmış o can
Dökülür saçları mâsumluğa yaprak yaprak
Burda ölmek de yasakmış geri dönmek de yasak…

O kızın kâtiliyim; bir canavar, bir iblis
Bugün ârafta uyandım, yapayalnız ve de pis…

Kör bataklıklara saklanmayı bir çâre sayıp
Girdiğim kirli yataklar bile aklımda; ayıp…
Haykırışlar, yakarışlar, yarı çıplak acılar
Ve o kız… İsmi kayıp, cismi kayıp, resmi kayıp…
Her bir inkâr giyotin, tövbe edişlerse bıçak 
Burda ölmek de yasakmış geri dönmek de yasak…

Ve o kız, aynada vicdan; ve o kız camdan akis
Bugün ârafta uyandım, yapayalnız ve de pis…

Çaldığım elmalar aklımda; küçüktüm ve cılız
Düşlerim vardı; karanlıktı, ışıksız, ıssız
Ve ihânetlere batmış nice çok gizli gömüm
Ve o düşler, ve o suçlar, ve o zulmet, ve o kız…
Ne bir imdâda gelen var, ne de îdâmıma hak
Burda ölmek de yasakmış geri dönmek de yasak…

O kızın âhı bu efkâr, o kızın hüznü bu his
Bugün ârafta uyandım, yapayalnız ve de pis…

O böbürlenmelerim, arzularım; hepsi serap…
Sonra boş korkularım, hırslarım aklımda harap.
Evrenin merkeziyim sanmalarım, düşmelerim
Babam, annem ve o kız… Beynime saplanmış azap!
Kapılar sürgülenir, bir yere çıkmaz bu sokak
Burda ölmek de yasakmış geri dönmek de yasak…

Ve o kız, göğsüme kırbaç; ve o kız, ufkuma sis
Bugün ârafta uyandım, yapayalnız ve de pis…

Bugün ârafta uyandım, koca bir yoktu diyar
Her taraf kan ve irin, közle ateş, kül ve buhar
Ne cehennemde adım var ne de cennette izim
Ve o kız… Parçalıyor rûhumu tekrar tekrar…
Onun emrinde vücûdum, ona âit bu sunak
Burda ölmek de yasakmış geri dönmek de yasak…

O kızın gözleri her yer, bedenim onda hapis
Bugün ârafta uyandım, yapayalnız ve de pis…

Halil CENGİZ

Araf” için bir yanıt

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s