Babalar ve Bayramlar

Mustafa Everdi yazdı…

Bayramı bekliyorum. Daha çok oğlumu aslında. Bir yerde dikiş tutturamadı. Şöyle iyi bir maaşla devlete atamadı kapağı. Zengin olmanın yanından hiç geçemedi. Varsa yoksa okumak, yazı, kitap. Gül gibi şehrimize sığmadı, gitti İstanbullara.

Hayatım ev tarla kahve arasında geçen bir çiftçiyim. Okuma imkânı bulamadım. Oğlum kızım okusun diye çok çalıştım yalnız. Ne varsa onlara harcadım. Kızlar iyi, hemşire oldular, hastaneden birer de koca buldular. Yaşıyorlar, mutlu mesut. Evleri de var çok şükür otomobilleri de. Tatile de giderler, okul tatil olunca torunları da kapıp köye yanımıza gelirler. On beş gün kalıp giderler. Damatlarım da insan evladı. Pek bi hürmet ederler. Dönüşte bulgur, salça, tarhana Allah ne verdiyse yükleriz arabalarına.

Tek şikâyetim oğlumdan. Şöyle bir dairede müdür bile değil. Ne istiyorsun oğlum desem, özgürlük cevabı verir. O ne ki? Şimdi zindanda mısın diye sorsam, susar ardı gelmez konuşmanın. Karşılıklı susmaktan yabancılaştık birbirimize. Her bayramda yeni bir kitapla çıkar gelir. Para var mı bunda derim, anlamıyorsun baba! diye sitem eder.

Ben de umudu keseceğim artık. Her kitabından bana bir adet getirse de. Ne olacak ki ardı önü kitap. Duvardaki yüklüğün altına saklarım onları. Okuyamayacağım bari kışın soba yakarken tutuşturmaya yarar. 
Her bayramda yakınlaşmak yerine uzaklaşıyorduk birbirimizden. Benim hisseme dünyada koskocaman bir hüzün. Dağdan düşen çığ gibi.

Ben bunca çalışmama rağmen ancak karnımızı doyurabiliyoruz. Oğlum delilik ve aptallıkla nasıl ayakta duruyor şaşıyorum? Ev bark yok, çoluk çocuk yok, nerde akşam orda sabah. Bir gün bir yerde düşüp kalacak diye korkuyorum. Yaşım oldu yetmiş. Bir gün oğlumun beni güldürdüğünü görmeyecek miyim? Günün birinde dilenmek zorunda kalır diye korkuyorum. Bunu hissettirsem işte o zaman büyük bir güneş doğacak diyor. Ey Allahım bunlar nasıl akıllar, nasıl cevaplar?

Bir gün kahvedeyim. Herkes dünyayı bir ucundan çekiştiriyor. Ben kaçırmışım durağı. Elim bom boş. Tutacak bir yerine ulaşamadım bu devranın. Oğlandan yana derdim tazelendi o efkar arasında. Kulak verdim ki televizyona. Benim oğlandan söz ediyorlar. Büyük bir kitaplığın önünde yazdığı kitapları karıştırıyor oğlum. Gözlerim yaşardı. İftihar ettim. O azimle eve koştum. Kitapları çıkardım yüklükten, önüme serdim. Baktım baktım. Sonra karıştırdım sayfalarını. Neler söylüyor oğlum diye meraklandım.

Bayramda yine geldi oğlum. Kestiğimiz kurban dışında, bir keçi vardı, çebiç. 

-Oğlum bunu senin için kesiyorum, dedim. Şaşırdı birden.

-Hayrola baba! Hangi dağda kurt öldü dedi.

-Sen kitabında diyordun ya: ‘Yaşanan yıllar soylulara verilen unvan gibidir, insanda. Her yeni yılda artırır bilgeliği. İbrahim gibi yüz yaşında çocuk sahibi olurlar’ yazmışsın ya!

-Bunu biri mi okudu baba sana? Deyip şaşırdı. İlk defa kitaba değer verdiğimi görmenin şaşkınlığı ile baktı.

-Yok oğlum, dedim. Kendim okudum. Senin için okuma yazma öğrendim bu yaştan sonra.

Afalladı oğlum.

– Nasıl ya? Dedi. Ben onun yüzünde İbrahimi gördüm. O bendeki İsmail’i göremiyor. Belki gördü ama yakıştıramıyor.

Gelip sarıldı ilk defa. Gözleri yaşardı.

-Baba dedi kitabım için, benim için bu yaştan sonra okumayı mı söktün?

-Ne sandın ya dedim. Bayram ikramı yapayım dedim sana. Çebiç de cabası, diye ekledim.

Öyle bir sarıldık ki baba-oğul, bayram aramızda ezilecekti sanki.

-Zararı yok siz sevgiyi çoğaltın da ben ezilsem, geçip gitsem de olur, dedi bayram.

70 yaşında bulabildim, ilk defa ben gerçek bayramı. 

Bayram sevinciyle oynayacaktım neredeyse. Oğlum gözyaşları ile bakınca, okumuş adamın sevinci böyle olur demek diye ağırbaşlı olmaya karar verdim.

Bu karara vardığım an içimden,beni kucaklayıp avluda döne döne dolaştırdı. -Bu benim BABAM, diyerek. Bir yandan hoşuma gitti, bi yandan bu yaşta? hicap duydum. Ağır ol molla dedim, bi yandan ama ses etmedim. İçimden alıp veriyorum bunları.

Bu okumuşların ne yapacağı hiç belli olmuyor.

(Bunlar babalar ve oğulların değil aynı zamanda babalar ve kızların anneler ve kızların hikayesi. Herkesin bayramını tebrik ederim)

Mustafa EVERDİ

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s