Buruk Bayram

Arife Gökçay yazdı…

bayramlar

Yaşlı kadın ailede gelenek haline gelen harçlık verme işini ritüele çevirmekte mahirdi. Büyükten küçüğe her çocuğuna yüklü miktarda bayram harçlığı verdi. Oğullarından birinin eşi de harçlık sırasına girip tebessüm edince, kadın öfkelendi. 

– Zaten kocalarınıza verdim bir de size nasıl yetiştireyim ben Sabancı değilim..! 

Bıçağa dönen tebessümünün yara yara kalbine indiği öksüz ve yetim kadının gözyaşları kalbindeki obruklara doldu.

Az sonra bahçede küçük gelinine ısrarla para vermeye çalışan yaşlı kadına hayretle bakan büyük gelinin yanında durup bahçeye bakan küçük oğlan sessizce söyleniyordu:

– Al hanım al parayı; o para kocanın helal parası… Yoksa anamın cömertlik yapacağı, kalp onaracağı yok. Bari biz durumu kurtaralım.

Arife GÖKÇAY