Kategori: Cemil KANCA

Bir Kültürün Talanı

Cemil Kanca yazdı… Tarihle tanıştığımızda ilk bilgilerimiz ‘Mezopotamya’ ile başlar. Tarihin diğer adı ‘Mezopotamya’dır da diyebiliriz. Tarihi, yazının keşfiyle başlatan bir uygarlığın varlığını kabul ediyorsak, ‘Mezopotamya’nın da ‘Tarih’in beşiği olduğunu kabul ettiğimiz sonucuna varırız. Mezopotamya: Beyin sancısının duyulduğu ilk toprak. İlk ozanların ilk dizeleri…

Susmuşluk

Cemil Kanca yazdı… “Elleri ne kadar da ona benziyor” diye geçiriyor içinden. Kapı aralığından bir tek ellerini görebiliyor da ondan böyle düşünüyor. Hiç hatırlamak istemediği anıları canlanıyor. Üzerinden bunca yıl geçtikten sonra belleği onunla oyun oynuyor olmalı. Çapraz kompartımanda oturmakta olan adam gerçekten o…

Sözcükler

Cemil Kanca yazdı… Tam içimin sesini duyduğum anda bir perde düşüyor aniden. Demirden, iri, hantal… Toz bulutu: Göz gözü görmüyor, ses kesiliyor. Bir kuyu: Eski yanmış tuğlalardan. Eski ustaların özensiz ördüğü duvarlarında bir yansıma. Ortasına kimin attığı bilinmeyen koca bir kayanın çıkardığı uğultu. Vakit…

Soruların Seyir Defteri

Cemil Kanca yazdı… Her şey ‘ne’ sorusuyla başlar. Çocuk sorar: Bu nedir baba? Babanın yanıtı kısa: Kalem. Çocuk bu kez annesine döner: Bu ne anne? Baban söyledi ya! Kalem. Her eşya için ‘ne’ ile başlayan soruların ardı arkası kesilmez. Sonra nasıl, nerede, niçin ve…

Yağmurlu Bulut

Cemil Kanca yazdı… Kaç gökyüzü tanır insan bir yaşam boyu ve kaç yağmurlu bulut? Her yanımız geçmişin işaretleri: Pörsümekte olan deri. Gizlemek istesek neye yarar ki?Solgun ve bitkin bir yüzün söylemek istediği yaşamışlık, yaşlanmışlık mı? Taşımakta olduğumuz şu sancılı yürek: Kutsamayı kör bir kuyuda…

Namık Bey’in Tren Yolculuğu

Cemil Kanca yazdı… Yaşlı adam kompartımanın penceresinden gardaki kalabalığı izliyordu. Uzun zamandır boşaltılmadığı her halinden belli olan küllükteki izmaritlerin ağır kokusuna aldırış etmeden orasından burasından yırtılmış koltuğuna yaslanıp göğün uzak katlarında gözlerini dinlendirdi. Gözlüklerini kadife bir bez parçasıyla silip gözüne taktı. Trenin kalkış saatine…

Kış Düşü

Cemil Kanca yazdı… Hayata çalar aydınlık ve gölgelerde koyulaşır rengi suyun. Kendi isteminin dışına düşmüş olmanın sancısı geceyi ağırlaştırır. Ruhumun kanatları kırık. İçimde uçmak arzusu. Her deneme başarısız. Ağulu zakkum yaprağı dişlerimin arasında. Şubat: Her şeyiyle kış mevsimine ait. Doğum günüm de bu aya…

%d blogcu bunu beğendi:
%d blogcu bunu beğendi:
%d blogcu bunu beğendi:
%d blogcu bunu beğendi:
%d blogcu bunu beğendi:
%d blogcu bunu beğendi:
%d blogcu bunu beğendi: