Ben Anne Olunca…

Gülay Ünsal Bulduk yazdı…

Adsız.pngLiseye giderken epey bir yol katediyordum. Kadıköy-Beşiktaş-Nişantaşı güzergâhında otobüs, vapur, jip sonra okul. 2 saati aşkın bir yolculuk, dört sene boyunca… Hiç şikayet etmedim gerçi. Sabah beş buçuk gibi kalkar yollara revan olurdum. Tüm yorgunluğumu sınıfın kocaman pencerelerini açtığımda karşımda tablo gibi duran boğaz manzarası alır götürürdü. Dönüş daha zordu tabi. İş çıkış saati. Yollar kalabalık.

Read more

Otogar

Gülay Ünsal Bulduk yazdı…

topkap.jpgEskilerden. Çocukluk deyince aklıma düştü yine 😊 :

Bir zamanlar Avrupa yakasında otogar dediğimiz alan Topkapı’daydı ve o dönemde benim için Topkapı‘dan başlayan bir yolculuk yoğun bir baş ağrısı ve mide bulantısı demekti. Düzensiz, toprak zeminli alana büyük bir karmaşa hâkimdi. Seyyar lahmacuncular, kokoreççiler, turşucular, üç tekerlekli ahşap arabalarının üzerine yerleştirdikleri kasetçalar yardımıyla ortalığı arabesk şarkılarla inim inim inleten kaset satıcıları, yere serdikleri naylonun üzerinde pantolon, gömlek, kazak, çorap satanlar ve daha bir sürü renk, ses, koku cümbüşü arasında başım döner ve baygınlığa yakın bir hisle annemin sıkı sıkı yapıştığım koluna yüzümü iyice bastırır, tüm bu kalabalığı bir an önce geride bırakıp gideceğimiz yere bizi götürecek olan otobüse kendimi atmak isterdim.

Read more